Kalis Keramiek

Wat betekent het om thuis te komen – niet op een plek, maar in een gevoel? In een blik, een aanraking, een herkenning?

Dit werk weerspiegelt de zoektocht naar rust en geborgenheid, alsook naar het omarmen van twijfel, van wrijving, van het ongrijpbare.

Het nodigt je uit om te vertragen en te voelen, om dichter bij jezelf te komen en tegelijkertijd open te staan voor de ander. Niet om te vatten of te verklaren, wel om aanwezig te zijn – in verbondenheid én in verschil.

Elk object, elke vorm in de compositie ademt een zachte beweging uit. Zoals wolken die elkaar bijna raken of bergen die zich aaneenrijgen in de verte. Ze luisteren naar elkaar, onderzoeken en spiegelen. In elke bocht zit een breekbaarheid, in elke lijn een uitnodiging tot dialoog.

Soms robuust, soms fragiel. Soms heel helder, soms gelaagd. Net als mensen zijn de elementen uniek. En net als mensen vinden ze hun betekenis pas in relatie tot elkaar.

De losse vormen in de ruimte staan op zichzelf, maar resoneren met elkaar. Ze zijn symbolen van oneindigheid: van eindeloos zoeken, eindeloos vinden, eindeloos veranderen.

‘Reflectie’ loopt als een stille draad door het geheel. Op onszelf, onze geborgenheid, de twijfel, de ongrijpbare ander. Een ode aan de veelheid van verhalen die ieder van ons in zich meedraagt.